Xalq  düşməni  kimlərdi ?!

                                         

    Tək  ulu  öndərimiz  olan   M.Ə.Rəsulzadə  1918-ci  il  də    böyük  ümidlərlə  heçdən  var, qumdan  qüdrətli  və  dağı-dılmaz  bir  saray  yaratdı.Bu  saray  şərqdə  ilk demok-ratik  ölkə  kimi  tarixdə  qızıl  hərflərlə  adını  yazan Azərbaycan  Cumhuriyyəti  idi. Sözsüz  ki, çoxumuz  hələ də  yaxşı  dərk  etməsəkdə  Rəsulzadə  və  başqa  ölkəmizin  o dövrdəki  ziyalı  vətəndaşları – Əli  bəy  Hüseynzadə,Ceyhun  Hacıbəyli, Əhməd  bəy  Ağaoğlu, Cavad  bəy Məlik-Yeqanov,  Fətəli  xan  Xoyski, Xəlil  bəy  Xasməmmədov  və  sairə .i.a.  birlikdə  bu  dövləti  yenidən  ayağa  qaldırdılar... Onlar  maarif  sahəsində, mədəniyyət  və  incəsə-nətdə, təhsilin  səviyyəsində, milli  mətbuatda (jurnalistika və  söz  azadlığı) , səhiyyə  sahəsində  ciddi  işlər  gördü  və  eləcə də, başqa xalqlarla  siyasi,mədəni  əlaqələr   yaratmağa  çalışdılar.

   Azərbaycan  Xalq  Cumhuriyyətinin  mövcudluğu  za-manı  onun  ərazisi  113895,97  kv. km  idi. Onun  9729767  kv.km  mübahisəsiz, 16.598,30  km²  - i mübahisəli  zona-ları  əhatə  edirdi.

  Əgər  tarixə  baxsaq  onların  dövrünə  kimi  Azərbaycan  deyilən  yer  yox  idi. Var  idisə  də  başqa  millələr  buranı  xarabalığa  çevirir  ya da  şəxsi  maraqlarına  görə  istifadə  edirdilər.

  Amma  Osmanlı  türklərinin  də  köməyi  bu  demokrati-yalı  Cumhuriyyəti  yaşada  bilmədi.

  Beləcə  M.Ə.Rəsulzadə və  onun  kimi  neçə  ziyalı  insan-larımız  SSR  tərəfindən  yox  edilməyə  başladı. Yavaş-yavaş  özlərinə  lazım  olmayan  adamları  təmizlədilər. Lazım  olan  savadlı  şəxslər  isə  məcburən, təhdid  edilərək  müəyyən  işlərə  sövq  edildi.  Azərbaycanın  təzə  doğmuş  günəşi  söndü... Xalqımın  tarixində  qara  səhvələr  başlandı. SSR inin  yaranması, Bakıda  inqilablar, sovet  əsgərləri  tərəfindən   qorxudulan  millətim...  15  qardaş   ölkə  və  tezliklədə  REPRESSİYA   dəhşəti... Amma   bu   illər  elə  hər  dəqiqə  yaxşı  xatirələrlə  yadda  qalmadı... Bizim , xalqımız  arasından  çıxan  namərdlərdə  oldu. Satqınçılıqla  alınan  orden  və  medallar..  Onda  görəsən, Mikayıl  Müşfiq , Hüseyn  Cavid, Əhməd  Cavad, Y.V. Çəmənzəminli, B.Çobanzadə  və  başqaları  nəyə  görə  o gümüş, qızılla  bəzənmiş   ordenlərdən  almadılar? Hə? Pis  yazırdılar? Onların  şeirləri  maraqsız  idi? YOX!!! Əlbəttdə  ki, yox! Səbəbi  onların  alçaq  və  yaltaq  olmaması  idi. Onlar  boş  üçün  yox, baş  üçün  yazırdılar. Belə  yazı-larda  sovetin  kefini  pozurdu. Bir  nöqtə  belə  onlar  üçün  bəs  idi  ki, bu  istedadlı   insanlarımızı  qələmdən  ayırıb  dəmir  qandallara  qovuşdursunlar... Pantürkist, panislamist  həmçinin  “ XALQ  DÜŞMƏNİ ” damğası  vuraraq  onları da  aradan  götürdülər. Beləcə   ölkə də   qış  yuxusu  başlandı. Ziyalılar  və  maarifpərvərlər  Sibirə, İrkutsk  vilayətinə  göndərildilər. Hətta  bəziləri  dünya-nın   o  başındaca  sürgündə  davam  gətirə  bilməyib  öldürüldülər, ya da  güllələndilər. Dində, dildə, mədəniy-yətdə   çevrilişlər  başladı. Qısaca  Rəsulzadə  və  onun  silahdaşlarının  qoyduğu  bütün  qanunlara    yenidən düzəliş  edildi. Bu  aralarda  da  yuxardakılar, kimliyini  çoxumuzun   bilmədiyi  təşkilatlar   öz  çirkin  əməlləri  ilə  müsəlmanlara , türklərə  yeni  hörümçəy  baraması  yaratmağa  başladılar...